صدا

مدادم را بر کاغذ میفشارم
صدای ناله مردم در گوشم میپیچد.
کلمات جان میدهند،
مضطرب از میان سطرها
بیرون میجهند
بیشتر از گلوله ها آدم میکشند.
حقیقت کلمات
جریان معکوس زندگی را
نمایان میسازد،
و در بن بست روزها
لحظه ی هوشیاری،مست میشود.

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

logo-samandehi