ستاره

چون ستاره ای
بر دامن ماه ظاهر میشوم
در مرزهایی ناشناخته
پناهنده میشوم
و آنگاه شاید
نور طلایی مهر را به آغوش کشیده
و سیاهی ها را نوازش کنم.

پاسخی بگذاریدانصراف از پاسخ