❤️ تقدیم به تمامی زنان در این گیتی پهناور ❤️

بنگرید به دوران طلایی زنان، هنگامی که الهه آناهیتا نماد باروری و عشق بوده است.

آتنا، الهه‌ی حکمت و جنگ.

آپولون، خدای موسیقی و پزشکی.

بانو ورتا، فیلسوف و خردمند بزرگ تاریخ ایران.

میترا، خداوندگار نور و روشنایی.زنانی که روزگاری اسطوره و الهه‌ی زمان‌ها بوده‌اند، با گذشت زمان به دست بشر شکسته شده و از الهه‌پرستی به خرافه‌پرستی و حذف زنان دست زده‌اند.

اگر در دور برگردان تاریخ به گذشته‌ی مواج بشر نگاهی بیندازیم، مشاهده خواهیم گرد که زنان در سیر زمان، چه در غرب و چه در شرق، مورد بی‌عدالتی و خشم قرار گرفته‌اند و نقش‌ها و دست‌آوردهایشان نادیده انگاشته شده است. و این صرفاً به دلیل ساختارهای مردسالارانه و سنت‌هایی است که قرن ها بشر را در بند نگاه داشته است. و این امر در جوامع تاریخی، از مصر و یونان باستان گرفته تا قرون وسطی و حتی دوران مدرن، قابل مشاهده و ملموس است.

زنان به دلایل مختلفی نامشان در تاریخ حذف گشته و غیبتی طولانی برای آنان ثبت کرده‌اند، که در جوامع مختلف، زنان را از دسترسی به قدرت‌های سیاسی، اجتماعی، آموزشی و اقتصادی محروم کرده و از پا به عرصه نهادن و دیده شدن منع کرده‌اند.

و اما نمونه‌هایی از زنان گمشده در تاریخ:

هیپاتیا: در مصر باستان، وی ریاضیدان و فیلسوف برجسته‌ای بود که بسیاری از دانش‌های ریاضی و نجوم را توسعه داد، اما… همانند همیشه، به دلیل مخالفت‌های مذهبی و جنسیتی، نامش به طور گسترده در تاریخ نادیده گرفته شده است.

در قرون وسطی و رنسانس هم، زنان دانشمند ، پزشک و داروساز زیادی نامشان به طور خودکار حذف گشته یا کارشان را به نام مردان ثبت کرده‌اند.

و همچنین زنان نویسنده و شاعر زیادی، همانند: ایزابلا مورا، لیزا مرکور، نیکول آستین و …، نام و آثارشان در تاریخ گم شده‌اند.

و اما دردناک است که در طی قرون متمادی، به دلیل عدم دسترسی به آموزش و دانش کافی برای زنان و نبود الگوی مناسب برای آنان، زنان موفق و قدرتمند، به گوشه رینگ زندگی برده شده‌اند.

اما امروزه، با تمام فشارها و مشکلات از طرف جامعه، سنت‌ها و دولت‌ها، در گوشه و کناره دنیا، زنان توانسته‌اند نامشان را فریاد بزنند. بغضی در گلو، به خشمی ماندگار در تار و پود زنان بدل گشته است. این حکم تاریخ است که زنان بدون صلاحی، به جنگ جوامع مردسالارانه رفته که گاهی قربانی تعصب‌های کورکورانه می‌شوند و گاهی پرچم سرخ آزادی و عدالت را بر می‌افشانند. گاهی فصل‌ها به نامشان ورق می‌خورد و گاهی در گوشه و کنار ناله‌ها سر می‌دهند. دست تمامی زنان را می‌بوسم، چرا که الیگارشی مذهبی همیشه زنان را در تابوت سنت ها دفن می کند، بدون آنکه بگذارد اندیشه های لیبرال دموکراسی برایشان به صدا درآید.

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

logo-samandehi