پاییز هزار رنگ،رنگ هایت را با خون خواهرها و برادرهایم رنگ آمیزی کردند.کجاست آغوش پر مهرت که گلوله و باتوم و اجساد هموطنانم را به جایش نهادند.در پناه کدامین واژه بسرایم عاشقانه هایم را که قاصدک آن را به گوش عدالت برساند.دیگر حتی هیچ پروانه ای به دور شمع نمی‌گردد و هیچ داروگی پیام آور باران نخواهد بود، چرا که مهر و محبت اسیر یخبندان احساس شده اند.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *