تاریخ در یک دور باطل همواره در حال تکرار است ،در این میان ما انسان ها هستیم که با داشتن جسم های عاریه ایی پا به این گیتی نهاده و سپس کوله بار سفر بر می بندیم.در این مدت کوتاه نویسندگانی وارد این عرصه شده و با توجه به اوضاع اجتماعی_تاریخی آثار ادبی را خلق میکنند،به همین خاطر است هنگامی که اثری را میخوانیم گاها این جمله را با خود تکرار میکنیم”انگار x شاعری در این زمانه زندگی میکرده”. بله درست است و این به خاطر وضعیت تکرار و همخوانی ساختار سیاسی_تاریخی جوامع است.اگر به قول گلدمن برای درک آثار ادبی غرق در فهم ماهیت درونی آن شویم خواهیم دید که چگونه رنگ های تکراری نمایان_محو میشوند و در این نقطه است که ذهن های خیال پرداز بشری هم آغوش “بیشینه آگاهی ممکن”شده،افکار ما را ترجمه میکنند و بر سنگ واره های آینده ثبت میشوند.
