عریانی رویاهایم را
همراه قطرات باران
بر خاک های خشکیده بی عدالتی
پشت درهای قفل شده آزادی
به دستان یهوه می سپارم
تا شاید ناله هایش را
همراه صندوق چوبی ای
از کلمات رنج کشیده
درون دیوارهای سنگی تاریخ دفن نماید.
(مجموعه اشعار آنیتا آرزومانیان)
