چهار ستون تاریخ

هرگاه
شیپورهای جنگ نواخته می‌شوند،
چهار ستون تاریخ
به لرزه درمی‌آید.
بر پرده‌ی سپید روزگار،
ترازوی عدالت درهم می‌شکند
و آزادی
به مسلخ جنگ سپرده می‌شود.
و سربازان روزگار
در خط مقدم جبهه‌ی زندگی،
یکی‌یکی
نقش بر زمین می‌گردند.
سیاستمداران،
با دستان آلوده
به خون بشریت،
هرکدام به راهی
مرگ تمدن‌های آزاد را
رقم می‌زنند؛
و بر حقارت انسان
ریشخند می‌زنند.
پرچم‌ها برافراشته می‌شوند،
مرزها شکسته،
باورها فوران،
و گدازه‌های قضاوت‌ها
قانون اعدامِ بی‌محاکمه را
بر اندیشه‌های برخاسته
جاری می‌سازند.
این…
نشان از گذر بی‌پایان
خستگی
و انتظار است.

Whenever
the war horns cry out
the four pillars of history
shudder and shake

Upon the pale white veil of time
the scales of justice
are torn apart
and freedom
is led to the altar of war

And the soldiers of the ages
standing on the frontlines of existence
one by one
are swallowed by the earth

The statesmen
their hands drenched
in the blood of humanity
each carving their own path
write the final pages
of free civilizations’ demise
and laugh at
the tragedy of mankind

Flags rise like storms
borders crumble into dust
beliefs erupt like fire
and rivers of judgment
pour forth their molten fury
casting the sentence of death without trial
upon the thoughts that dare to rise.

This
is the mark of an endless journey
through weariness
through silence
through waiting

Poet: Anita Arzoumanian