میان گستره ی بیکران
امروز و دیروز گم شده ام.
تو را دوست میدارم
برای تمامی بوسه های جاری بر لبانم
برای خاطر،خاطرات جاودانی ات.
فلسفه ی عشقت را
بر روحم خواهم نوشت
تو را از بر خواهم کرد،
مبادا در این دنیای وهم و خیال
بدان هنگام که در اشعارم شناوری
میان تمام ناتمامم
در جهنمی که برای خود ساخته ام
ناگاه میان راه های دلتنگی
محو گردی…

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *