دیدن کابوس تخریب رویاست اسیر شب گشتن نابودی امیدیست که نطفه اش صدای طپش های آرزوست. و لحظه ی تولدش بهاری خفته در زمستان است. و چون گل یخی در انتظار دستانیست برای گریز از سرما.
