در تمامی طول تاریخ از ازل تا ابد چرخه ی سیاست بر این منوال خواهد چرخید”جنگ میان سرمایه داری و طبقه کارگر” جنگی نابرابر بر پایهٔ های ارعاب.تا زمانی که در گوشه و کناره ی دولت ها حکومت های حزبی نفس میکشند و تا زمانی که گروه ها و افراد معتقد به تفکر و
ایدئولوژی هایی خاص به حیات خود ادامه میدهند جامعه ها روبه زوال و نابودی کشانده خواهند شد.در عین آزادی ما اسیر دستان سبز و زرین توتالیتر خواهیم بود چرا که به اجبار و تهدید اعتقادات احزاب تحمیل و تزریق میشوند و روز به روز این حلقه تنگ و تنگ تر میشود و این گونه است که افکار نخبگان کشته میشود و انسان ها چون برگ های پاییزی به ته دره اسارت کشانده میشوند،فضای شهرها آلوده به تشعشعات و ایدئولوژی های اشباع شده میشوند و تمامی انسانیت به زیر سوال برده میشود.؟؟؟
و هنگامی که صحبت از انقلاب میشود اقلیت های سازمان یافته میکوشند تا با ایجاد شکاف ها در درون طبقه حاکم و افزایش نارضایتی ها در میان توده ی مردم قدرت و نفوذ را به دست گیرند،در ظاهر دموکرات در باطن دیکتاتور و اینجاست که جنگ میان صاحبان قدرت شروع میشود…..
