هنگامی که در دره های عمیق زمان و تاریخ اولین نطفه های انسانیت بسته میشوند، بی عدالتی_جنایات و مکافات اولین تخمک های بارور شده بشری اند.
در جوامعی که در آنها تبعیض جنسیتی بیداد میکند و زنان و دختران را به دلایل فقر و جامعه ای بیمار و اسیر زندان هنجارها به کام مرگ رهسپار میکنند،آنجاست که نیچه فریاد می زند” ما خدا را کشتیم،آیا صدای گورکن ها را نمی شنوید که به دفن خدا مشغولند” آنگاه است که زندگی آینده بشر تبدیل به تراژدی ای دهشتناک خوهد شد.
