تا کرانه های عشقت
بی پروا،پرواز خواهم کرد
در کنار معبد مقدس آرزوهایمان
میان خوابی از جنس بیداری
بوسه های سرد اطلسی را
بر گونه هایت خواهم نشاند…
باور کن…میراث دار هزاران دردم.
در لحظه ی هم آغوشی لبانم
با سیگار تلخ خاطرات
دنیایی از آرزوهای باکره را
پرواز خواهم داد.

 

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *