قصه

چشمای گریه دارِ شب
دلگیرِ لحظه های توست
غرق شدنِ آرزوها
تو عمقِ چشمهای توست

کاشکی بدونی این روزا
چه سرد وُ ساکته دلم
تو شهرِ بیصداییها
خسته از این روزا شدم

تو اوجِ پاییزی بودن
به دستِ تو بهار میشم
دستامون تو دستای هم
به گیسوهات دست میکشم

قصه ی ما قصه هایِ
هزارتای قوی عاشقه
قصه ی، یه دشتیه، که
لبالب از شقایقه

ابر شدم،بارون شدی
سَرو شدم، برف شدی
قصه ی پُر غصه بودم
بغض شدم، حرف شدی

آسمونم دلش گرفت
ستارها کم سو شدن
خاطره هات تو موجِ شب
قایقِ بی پارو شدن.